عيدي ما يادتون نره - توي وبلاگ نظر بدين!

هاتف

ميدونم كه ديگه هيچ كس دلش نميخواد توي وبلاگ چيزي بنويسه .
اما اين رو هم ميدونم كه خيلي از بچه ها به وبلاگ سر ميزنن .
من يك بار ديگه اومدم . با تمام درد و رنجي كه توي اين ترم كشيدم.
دوباره اومدم كه از نو شروع كنم.  نميدونم علت اين جدايي ها چيه - از ترم اول زمان زيادي گذشته
اما روياي من هنوز به تحقق نپيوسته -  يك رنگ بودن و متحد بودن تنها راه پيروزي بر مشكلاته و من
به اين مساله شديدا معتقدم -
چي باعث شد همه از هم جدا بشن - چرا بچه هاي برق كه بايد نماد
اتحاد در كار هاي گروهي باشن همه مايوسانه از هم فاصله گرفتن - هدف چيه ؟ ياد گرفتن ؟- ياد دادن ؟
يا شايد هيچ هدفي وجود نداره؟ اما باور كنين كه تنها چيزي كه ميتونه ارزش داشته باشه از چيز هايي كه
ميدونين و اون چيز هايي كه نميدونين - تنها اينكه بتونين با هم و در كنار هم از اونها استفاده كنين.
در غير اين صورت ارزشي نداره.