تاریخچه  مختصری از CPU

در دهه 1940، cpu با استفاده از لامپ های خلا ساخته می شد . لامپ خلا حجیم و

 مصرف الکتریسیته زیادی داشت . مثلا اولین کامپیوتر دیجیتال با مقیاس یزرگ ، ENIAC ،

 130 هزار وات توان مصرفی همراه با 1500 فوت مربع فضا لازم داشت .

 اختراع ترانزیستورها تمام این موارد را تغییر داد . در دهه 1950 ، ترانزیستورها جایگزین

 لامپ ها در کامپیوتر ها شدند . سپس در 1959 اولین مدار مجتمع(IC) اختراع شد . این اختراع

موجب حرکتی گردید  که بسیاری از مردم آن را انقلاب دوم صنعتی می نامند . در دهه 1960

 استفاده ازIC در ساخت مدارات cpu معمول شد ، تا اینکه در سال 1970 تمام cpu  در یک

تراشه IC  قرار گرفت .اولین CPU  قابل کار در تراشه به وسیله شرکت INTEL  در سال 1971

صورت گرفت .CPU  را ریز پردازنده نام نهادند . اولین ریز پردازنده 4004 دارای گذر گاه  داده 4 بیت بود

  و از 2300 ترانزیستور تشکیل میشد . در آغاز این وسیله برای یک ماشین حساب دستی طراحی

 شده بود ولی به زودی در کنترل کننده های چراغ های ترافیک نیز استفاده شد . پیشرفت در

ساخت IC  در دهه 1970، موجب طراحی ریز پردارزنده هایی با گذر گاه  داده 8 بیتی و گذرگاه

 آدرس 16 بیتی گردید . تا اواخر دهه 1970 ،85/8080 اینتل یکی از پر مصرف ترین ریز پردازنده ها

 بود ، و در هر وسیله ای از اجاقهای ماکرو ویو گرفته تا کامپیوتر های مورد استفاده

  در خانه دیده میشد .در این هنگام کمپانی های  دیگر بسیاری در این رقابت برای ساخت

 ریز پردازندهای سریعتر و بهتر وارد شدند .مهمترین آنها، شرکت موتورولابا ریز پردازنده های

 6800 و68000 بود. کامپیوترهای Macintosh sُApple از ریز پردازنده های 68000 استفاده می کرد .

 CISC در مقایسه با RISC

تا اوایل دهه 1980 ، همه CPU ها ، چه تک تراشه ای یا تمام بورد ،فلسفه CISC( کامپیوتر

 همراه با دستور العمل های پیچیده ) را در طراحی به کار می بردند . CISC به CPU هایی گفته

 می شود که در آن صد ها دستورالعمل برای کارهای ممکن طراحی شده اند. طراحی cpu  ها

با تعداد زیادی دستور العمل  نه تنها صد ها هزارترانزیستور را به کار می برد ، بلکه خود طراحی

 را نیز بسیار پیچیده ، وقت گیر و گران می نمود . در اوایل دهه 1980، فلسفه جدید در طراحی CPU  

بنام RISC ( کامپیوتر با مجموعه دستورات کم ) به کار رفت . حامیان RISC  مدعی بودند که هیچ

 کس همه دستورات حک شده در حافظه CPU های نوع CISC  را به کار نمی برد . چرا با کاهش

 دستور العمل ها از صدها به حدود 40، آنها را کاراتر نکنیم ، و تمام ترانزیستورهای باقی مانده را

 برای بالا بردن توان CPU به کار نگیریم. گر چه مفهوم RISC در دهه 1970 در IBM  مطرح شد ، ولی

 اولین ریز پردازنده RISC قابل کار تراشه ای به وسیله گروهی از محققان در دانشگاه کالیفرنیا

 در برکلی و در سال 1980 ساخته شد .

امروزه فلسفه طراحی RISC  از مرز یک آزمایش محدود برای آزماشگاه های تحقیقاتی فراتر

 رفته است . تا اوخر دهه 1980، بسیاری از کمپانی هایی که CPU  های جدید  طراحی می کردند

 ( تک تراشه ای یا تمام برد ) از فلسفه خانواده80x86 ( 8086، 8088، 80286، 80386 ،80486 ،

80586 و... ) و خانواده 680x0(68000 ، 68010 ، 68020، 68030، 68040 ، 68050و ....)

استفاده  میکردند .80x86  بدلیل وجود حجم زیاد تولیدات IBM PC و کامپیوترهای  سازگار با آنها

 تداوم خواهد داشت و Apple Macilntosh  نیز ریزپردازنده های  680x0 را تداوم خواهد بخشید .

mdl.

هاتف دستت درد نکنه خیلی عالیه.

تاریخچه

هاتف

همانطور كه ميبينيد قالب وبلاگ و عوض كردم تا كمي سريع تر بشه !
چون مدتي بود كه همه از سنگين شدن وبلاگ شكايت ميكردند
از روي كد جاواي قالب قبلي هم كپي برداشتم
اگه قالب جديد نظرتون رو جلب نكرد - قالب قبلي رو دوباره قرار ميدم.
نظارتون رو هم براي خودتون نگه دارين چون هيچ انتقادي پذيرفته نميشه!!
فعلا دستو بالمون خاليه
دانشگاه هم كه خيلي كمك ميكنه - پشتيباني ميكنه - عمرا به دانشجو جماعت كمك كنه!
خوب- روزگاره ديگه - فعلا بايد هرجور شده خودمون از پس اين رسالت بزرگ يعني سركار گذاشتن خواننده ها
با چرند نويسي بر بياييم تا ببينيم خداوند سبحان چي ميذاره جلوي پاي ما!
شايد يه روز پولدار شديمو يه سايت زديم و از اين بي سايتگي(بي خانماني) در اومديم.
شايد هم سايت ما تونست با Google رقابت كنه (ها ها ها ... نخندين لطفا)
اون موقعي كه بيل گيتس ميخواست با IBM رقابت كنه هم همه به اون خنديدن !
اما بچه هاي برق شبانه اي نشون دادن كه ميشه اين كارو كرد و مشت محكمي توي دهن IBM زدن!
بله چرا نشه - خوب هم ميشه از همه ي دنيا پيشي گرفت --
اگه باورتون نميشه به دانشگاه گيلان بياين تا نشونتون بديم!!
فعلا ديگه حوصله ندارم - خدا حافظ تا پست بعدي.

دانشکده فنی گیلان (استاد:بهمن زنج)

به بهانه حلول ماه مبارک رمضان

رمضان آمده است و عطر آسمانى سحرهاى رمضان، عشق را در

 كالبد خسته عاشقان و عارفان جارى كرده است . خدايا! دوباره زمزمه

« يارب، يارب ‏» سحرگاهان، شور خاصى در خانه مترو ك دلم جارى مى‏كند

 و ترنم « اللهم انى افتتح الثناء بحمدك‏» ، همه تشنگان جام وصلت را

بى‏قراركرده است.
من در ميان سيل اشك عشاق، دست‏هاى بى‏پناهم را به سوى آسمان بر

 مى‏دارم و ديده بر افق مى‏دوزم . لب باز مى‏كنم تا بگويم، اما بغضى

 سنگين راه گلويم را مسدود مى‏كند و اشك در خانه چشمانم حلقه مى‏زند .
با روحى سرگردان و جسمى فرتوت، به سوى تو آمده‏ام و دست نياز به سوى

تو دراز كرده‏ام كه جز تو دست‏ آويزى ندارم .
خداى من!
آمده‏ام تا قلب سياه شده‏ام را با نور كبريايى‏ات جلا بدهى و سياهى را

از آن پاك كنى .
آمده‏ام تا كوير لم يزرع دلم را با باران رحمت الهى‏ات به گلستانى از شور و

عشق، و شوق و طراوت تبديل سازى . آن ندا به من مى‏گويد: درد را

بايد گفت ... حرف را بايد زد. و من آمده‏ام تا دردهايم را برايت‏بگويم،

 كه تو خود گفتى:صدباراگرتوبه شكستى،بازآ !
آمده‏ام و كوله بار سنگين گناهم را بر درب خانه‏ات نهاده‏ام كه تو مرا از گرداب

آلودگى نجات بخشى كه من « در كلبه حقيرم چيزى دارم كه تو در بارگاه

 كبريايى‏ات ندارى من چون تويى را دارم و تو چون خود را ندارى! .»
آمده‏ام تا سينه‏ام را كه آينه‏اى است‏ با غبارى از غم و اندوه، پاك كنى .
آمده‏ام، چرا كه آشيان تهى دست مرا مرغ دستان تو پر مى‏سازد ...
آمده‏ام، چرا كه هيچ كس جز تو لايق دل بستن نيست،كه همه فانى‏اند و تو باقى!
آمده‏ام، چرا كه حالا دريافتم، دل هر كس دل نيست . 
آمده‏ام، چرا كه كودك قلب من، اين قصه شاد از لبان تو شنيد:

 مى‏توان به درون اين مزرعه خشك و تهى بذرى ريخت . مى‏توان از ميان

 فاصله‏ها را برداشت . دل من با دل تو هر دو بيزار از اين فاصله‏هاست . 
آرى به حقيقت منم آن نيازمندى كه به تو نياز دارم . اگر از تو باز دارم،

به كه ندا به من مى‏گويد: باز كن پنجره را، صبح دميد . و من پنجره شهر

 دلم را باز مى‏كنم و شميم خوش و دلنواز يادت را به اتاق تاريك دلم

 مى‏فرستم . خانه سياه شده قلبم، نفسى تازه مى‏كشد و دست‏هاى

 بى‏پناهم آرام آرام بالا مى‏آيد و لبانم به نام تو متبرك مى‏شود .

نامت را تكرار مى‏كنم و هر بار كه نامت را زير لب تكرار مى‏كنم،

لبانم به لبخندى گشوده مى‏شود و جانى تازه مى‏گيرد! ندا فرياد

 بر مى‏آورد « الا بذكرالله تطمئن القلوب‏» و قلب من آرامش مى‏يابد!
وجودم آرامشى يافت كه تا به حال نچشيده بودم . خداى من! در دلم

شوق تو، اكنون به نياز آمده‏ام .

سلام

من چند تا عکس از دکتر زنج داشتم که چون حجمشون زیاد بود فقط همین یکی رو میذارم.

این یکی عکس هم که کلاس ما رو کاملا توصیف میکنه !